Jak co miesiąc uczniowie klas IV i V naszej szkoły brali udział w zajęciach Kolorowego Uniwersytetu (12.12.2013). Tematem naszego spotkania była robotyka; automatyczne sterowane samoloty, samochodzik zasilany wodą, magnetyczna kula oraz parujący azot. Profesor pokazywał doświadczenia na żarówkach.

Pręt w żarówce złożony jest głownie z wolframu. Wolfram jest pierwiastkiem, jest metalem. Powodem dla którego używany jest jako żarnik jest jego wysoka temperatura topnienia, ponieważ trzeba pamiętać, że w żarówce, w której panuje dość wysokiej jakości próżnia podczas świecenia. Podczas pstryknięcia przełącznikiem światła, przez instalację elektryczną zaczyna poruszać się prąd. Jeśli mówimy, że prąd 'płynie' mamy na myśli uporządkowany ruch elektronów.  Drucik wolframowy zbudowany jest z atomów, czyli "kulek" otoczonych gęstą chmurą elektronów. Podczas przepływu prądu przez drucik wolframowy występuje zjawisko 'hamowania prądu'- oznacza to, że drucik wykazuje pewien opór, czyli tak jakby hamuje przechodzenie elektronów. Powoduje to wzbudzenie wibracji atomów wolframu. Atomy te zaczynają mocno i szybko drgać. Elektrony wytwarzają foton, który tak właściwie jest światłem, które my widzimy kiedy zapalamy żarówkę. Fotony poruszają się z prędkością światła. Dzięki gazom zawartym w żarówce może ona świecić jaśniejszym światłem. Gdy przez żarnik w żarówce nie płynie prąd, stygnie i nie wytwarza on energii i fotonu - a co za tym idzie światła, które widzimy.
Wykład profesora był niezwykle interesujący. Myślę, że dla wielu z moich kolegów było to ciekawe doświadczenie, które pozwoliło nam lepiej zrozumieć skąd bierze się światło w naszym domu, gdy za oknem jest już ciemno.

Rafał Rettig kl. Vb

Galeria